Willen we inderdaad onze toekomst veilig stellen, dan is ons alleen zorgen maken om wat kan gebeuren niet genoeg. Ik vind dat we moeten wéten wat er kan gebeuren. Dit kan natuurlijk op allerlei manieren, zoals het bijhouden van gegevens in al dan niet elektronische dossiers. Tegelijkertijd zijn deze laatste wel de discussies in de media van de laatste tijd als het gaat om gezondheidszorg, waar ik me overigens oprecht over heb verbaasd. Niet in de laatste plaats vanwege het belang van onze kinderen en ónze toekomst. Willen we deze veilig kunnen stellen en onze kinderen zodanig begeleiden dat ze ook daadwerkelijk die toekomst halen is er meer nodig.

Er worden veel gegevens bijgehouden van een kind gedurende de 20 contacten die plaatsvinden met de jeugdgezondheidszorg in de leeftijd van 0-19. Hierbij komt een aantal vragen tijdens elk consult terug, zoals lengte en gewicht. Ook wordt de ontwikkeling in elk consult in kaart gebracht door een hele serie van vragen te stellen, testen en observaties te doen. Andere onderdelen komen alleen aan bod als de jeugdarts hier een aanleiding voor ziet of vindt. Deze gegevens verschillen per kind, omdat het gelukkig niet voor zal komen dat alle mogelijke risico's bij een zelfde kind op zullen treden. Echter door het opnemen van gegevens in een kinddossier, ontstaat er wel een zo volledig mogelijk beeld van een kind en zijn ontwikkeling en dus de toekomst. Elektronische dossiers zijn makkelijk opvraagbaar en meeneembaar bij bijvoorbeeld een verhuizing. Het gaat hier wel om privacygevoelige gegevens en er wordt ook op deze manier mee om gegaan. Als de gegevens elektronisch worden vastgelegd verandert er niets aan de inhoud van de consulten en de privacyregels, sterker nog het eerder genoemde gemak wordt versterkt.

Het is gebleken dat mensen graag bij de GGD over de vloer komen. Al gaan er stemmen op dat men het steeds vervelender vindt dat er om veel verschillende gegevens wordt gevraagd. Wat je wilt is een goed contact met ouder en kind om te kunnen begeleiden waar nodig en eventueel in te grijpen. Waar zouden we anders zijn zonder monitoring? Als we niets meer bijhouden, kunnen we helemaal niet meer schatten hoe onze toekomst gaat worden en ons daar op voorbereiden. Doordat we weten dat de poolkappen smelten, zijn we nu gerichter met het milieu bezig, denk aan de hybride voertuigen en zaken als fijnstoftax. Zo zijn we ook steeds meer met onze gezondheid en bijbehorende eetpatronen bezig. Dit doen we, omdat we weten dat dit bijdraagt een langer en gezonder leven. Als we nu weten dat het bijhouden van gegevens over onze jeugd, bijdraagt aan een betere toekomst, dan lijkt me evident dat we ons hier met zijn allen hard voor maken.

Laurent de Vries