Reactie Arnoud Hoogsteen Beleidsmedewerker FNV Vakcentrale Lokaal Beleid regio Noord en Oost Nederland
Steeds meer wetgeving rond inkomen, wonen, zorg en welzijn, wordt bij gemeenten neergelegd. Het inzetten van preventie vanuit zorginnovatie, wordt een afweging als de WMO zich verder ontwikkelt over de beleidsterreinen van werk-inkomen-zorg-wonen-welzijn, heen. In de structuur van toedeling van middelen en de indicaties vanuit landelijke en gemeentelijke verantwoordelijkheden, ben je gedwongen om inwoner en zorgverlener als kostenfactor te zien.
Wat zijn de kosten voor een gemeente van ongezonde inwoners?
Het zou profijtelijk moeten worden voor gemeenten om gezondheidsproblemen van haar inwoners te voorkomen. Het is bekend dat armoede en gebrek aan (perspectief op) participatie, ook problemen veroorzaakt en invloed heeft op de leefstijl van inwoners. De berekening van opbrengst van ‘gezonde’ inwoners is snel te maken.
Wanneer wordt het voor een gemeente lonend om zich bezig te houden met preventie?
Preventie is een beleidskeuze vanuit het idee dat voorkomen beter is en dat je mensen daar op moet wijzen, maar ook de voorzieningen daarvoor garandeert, zoals voorlichting, lesprogrammaas, signalerings netwerken, regie verlegging, monitoring en privacy vraagstukken en verplichtende samenwerkingsverbanden. En daarmee een afweging die gemeenteraden moeten maken.
Wil je een prognose maken van de zorg en hulp vragen, als onderbouwing voor je inkoop en risicomanagement?
Dan zul je in gesprek moeten met je inwoners om oorzaken op te sporen en ongezond gedrag bespreekbaar te maken. Die dialoog kan ook gebruikt worden voor beleidsontwikkeling op de samenhang tussen leefgebieden wonen-werken-inkomen-zorg-welzijn en participatie. Daar hoort dan ook ‘interactie met de eerste overheid ‘ bij.